Ana Sayfa Siyaset Ekonomi Dünya Hukuk Kültür Spor
 
KÜLTÜR
Koleksiyonumdaki Beethoven
AHMET MAKAL, 2013-12-16 17:48:51

Andante dergisi, Aralık 2013 sayısını Beethoven özel sayısı olarak yayınlıyor. Ben de bu vesileyle Andante okuyucularıyla bestecinin eserlerinden yapılan kayıtlar hakkında kısa bir söyleşi yapmak istedim. Müzik tarihinin en büyük bestecilerinden biri olan Beethoven’in eserlerinin hepsini kısacık bir yazı kapsamında değerlendirmek elbette olanaklı değil. Ayrıca unutmamak gerekir ki, Beethoven çok sayıda esere sahip olmanın yanı sıra, eserleri en çok kaydedilen bestecilerden de biridir. Şef olsun, piyanist olsun, kemancı olsun, diğerleri olsun tüm sanatçılar, bir anlamda sanatlarının nihaî ölçütlerinden biri olarak kabul ettikleri Beethoven’in eserlerini seslendirmeyi ve kayda almayı ulaşmaları gerekli bir hedef olarak benimsemişlerdir. Günümüz müzik kataloglarında bestecinin eserlerinin çok sayıda kaydı vardır ve bunlar arasında nitelikli olanlar da çoktur. Diyebilirim ki, eserleri Beethoven kadar başarılı kayıtlara konu olmuş besteci sayısı yok denecek kadar azdır. Müzik dinleyicisi, günümüz kataloglarında Beethoven’in tüm eserlerinin, sevdiği sanatçılar tarafından yapılmış çok sayıda kaydına ve üstelik makûl fiyatlarla ulaşma olanağına sahiptir ki, bundan dolayı çok şanslıyız. Bu yazımızda, yaklaşık 600-700 CD’den oluşan mütevazı Beethoven koleksiyonumuzu merkeze alarak ve bu koleksiyondaki en değerli gördüğümüz Beethoven kayıtlarından hareketle, belki “kapsayıcı” ama “tüketici” olmayan değerlendirmeler yapmakla ve eserlerin çok sayıdaki kayıtlar içinden kendi tercihlerimizi belirtmekle yetinirken; genişliği itibariyle ayrı ve bağımsız bir yazıya konu olabilecek DVD kayıtlarına ise yer vermiyoruz. Müzik gibi zevklerin son derecede farklı olabildiği bir alanda, nesnel ölçütlere de dayandırmaya çalıştığımız bu tercihlerimizin, nihaî analizde büyük bir öznellik de taşıdığı kuşkusuzdur. Yazımızın sonunda yer alan “Meraklısı İçin Beethoven Kayıtları” başlıklı bölümde ise bestecinin eserlerinden yapılan kayıtlardan seçtiklerimizi bir liste halinde belirtiyoruz. Firmaların yayınladığı CD’lerin katalog numaraları durmaksızın değiştiğinden, bu listede Kasım 2013 tarihi itibariyle kayıtların en son baskıları ve numaraları yer alıyor.

Kayıtlara ilişkin değerlendirmelerimize geçmeden önce, çok özel bulduğumuz iki toplu Beethoven edisyonundan söz etmek isterim. Bunlardan biri, müzik dünyasının dev firmalarından Deutsche Grammophon’un 1998 yılında yayınladığı ve toplam 87 CD’den oluşan görkemli Beethoven Edisyonu’dur (Deutsche Grammophon 453 700-2). Bestecinin eserlerinin tümünü, firma kataloğundan alınan genellikle çok iyi icralarıyla içeren bu set, son derecede güzel ambalajı ve camdan yapılmış şık mobilyasıyla da gerçekten dikkat çekicidir. Koleksiyonumuzda mevcut olan ve günümüzde bulunabilen sınırlı sayıdaki nüshası uluslararası piyasada binlerce dolara el değiştiren bu önemli edisyonu belirtmeden geçemiyoruz. Değerli piyanistimiz İdil Biret’e ait olan diğer toplu edisyona da burada özel bir yer vermek istedik. IBA etiketiyle 19 CD’lik bir set olarak yayınlanan edisyonda, Biret’in yorumuyla Beethoven’in 32 piyano sonatı ile 5 piyano konçertosunun tümü, Liszt’in piyano transkripsiyonuyla bestecinin 9 senfonisi ve Koral Fantazi’si yer alıyor (IBA 8501901). Okurlarımız, Biret’in Beethoven Edisyonu’nu şu anda ülkemizdeki müzik mağazalarında makûl bir fiyata edinme olanağına sahipler. Şimdi, Beethoven’in değişik türlerdeki eserlerinin koleksiyonumuzda yer alan kayıtlarını, ayrı başlıklar halinde değerlendirelim.

I. Senfoniler
Beethoven’in müzik hayatının değişik dönemlerine yayılmış olan 9 senfonisi, sadece müziğin değil, hiç kuşkusuz tüm insanlık kültür mirasının da zirvelerini teşkil eder. Bu 9 senfoniden oluşan emsalsiz eser topluluğunun, koleksiyonumuzda 21 toplu kaydı bulunmaktadır (Alfabetik sırayla Abbado, Bernstein (Sony), Blomstedt, Böhm, Chailly, Furtwängler, Goodman–Huggett, Haitink, Karajan (Philharmonia O., 1951-1955), Karajan (Berlin F. O., 1961-1962), Karajan (Berlin F. O., 1977), Klemperer, Kletzki, Konwitschny, Muti, Nelson, Norrington, Rattle, Toscanini, Walter, Zinman). Hemen hepsi nitelikli olan bu setler arasında tercih yapmak neredeyse imkânsız ve nihaî analizde özneldir. Bize en çok hitap edenler, Karajan’ın yaşamı boyunca yapmış olduğu 4 kaydından ikincisi olan 1961-1962 kayıtları ile Klemperer’in muhtemelen dönemin en iyi orkestrası olan Philharmonia ile yaptığı anıtsal 1950’li yıllar kayıtlarıdır. Karajan’ın bu kaydında, Berlin Filarmoni Orkestrası’nın kusursuz icrası yanında, sanatçının daha sonra gene aynı orkestrayla yaptığı iki kayıtta eksik olan bir spontanlık ve coşku gözleniyor. Dönem çalgılarıyla yapılmış “otantik” icralara meraklı okurlarımız, bu setlere, Norrington ya da Gardiner’in kayıtlarından birini ekleyebilirler. Bu kişisel tercihlerimiz dışında, koleksiyonumuzda olan ya da olmayan birçok toplu set, dinleyiciyi tatmin edecek kalitededir. Toplu setler dışında, vazgeçemeyeceğimiz üç Beethoven kaydını daha belirtmeden geçemiyoruz. Bunların üçü de, ünlü İngiliz müzik dergisi Gramophone’un, müzik tarihinin en iyi 100 kaydı arasında yer verdiği kayıtlardır. Bunlardan biri, Carlos Kleiber’in 1970’li yıllarda yaptığı 5 ve 7 numaralı senfonilerin “elektrikli” olarak niteleyeceğimiz kaydıdır ve her koleksiyonda bulunmasında fayda vardır. Diğerleri ise Karl Böhm’ün 6 numaralı “Pastoral” Senfoni ve Furtwängler’in 1951 yılı canlı 9. Senfoni kayıtlarıdır.

II. Konçertolar
Piyano Konçertoları
Koleksiyonumuzda Beethoven’in 5 piyano konçertosunun 17 toplu kaydı bulunuyor (Alfabetik sırayla Ashkenazy-Solti, Barenboim-Klemperer, Biret-Özgüç, Biret-Wit, Brendel-Mehta ve diğerleri, Brendel-Haitink, Brendel-Levine, Gilels-Ludwig, Cluytens, Vandernoot, Gilels-Masur, Gilels-Szell, Kempff-van Kempen, Kempff-Leitner, Pollini-Abbado, Pollini-Böhm, Schnabel-Sargent, Schiff-Haitink, Uchida-Sanderling). Senfonilerde olduğu gibi, bu toplu konçerto kayıtları arasında da her zevke hitap edebilecek tatmin edici kayıtlar çoğunluktadır. Biz, Kempff’in her iki kaydı ile Gilels’in 1950’li yıllarda Leopold Ludwig ve diğer şeflerle yapmış olduğu kayıtları tercih ediyoruz. Kempff’in iki kaydı arasında ise 1950’li yıllarda Paul van Kempen ile yaptığı kayıtları, sonraki kayıtlarına göre daha spontan, sıcak ve duygusal açıdan yoğun buluyoruz. Kempff’in bu icraları da Gramophone’un müzik tarihinin en önemli 100 kaydı listesinde yer bulmuştu. Bunların dışında koleksiyonumuzda çok sayıda piyanistin tekil kayıtları bulunmaktadır ve Richter’den Michelangeli’ye, burada belirtilmesi mümkün olmayan çok sayıda piyanistin bu kayıtlarından da vazgeçmemiz güçtür!.. Genellikle piyano konçertolarıyla birlikte kayda alınan bestecinin piyano, orkestra ve koro için Koral Fantazi’sinin Brendel-Haitink kutusunda yer alan kaydı ise her açıdan tatmin edicidir…

Keman Konçertosu ve Üçlü Konçerto
Koleksiyonumuzda, keman dağarının başeserlerinden biri olan ve hemen her ünlü kemancının kayda aldığı Beethoven’in keman konçertosunun çok sayıda kaydı bulunuyor. Bunlar arasında sevdiğimiz kayıtlar da çok ve Oistrakh, Perlman, Grumiaux, Suk beğendiğimiz yorumculardan sadece birkaçı. Eğer tercihlerimizi birkaç icraya indirgemek isteseydik, sanıyoruz Oistrakh’ın lirik ama anıtsal 1958 yılı kaydı ile Perlman’ın 1980 kaydını en başa koyardık. Bestecinin keman, viyolonsel ve piyano için üçlü konçertosu ise kayıt açısından piyano ve keman konçertoları kadar şanslı değil ve kayıtlar sayıca çok daha az. 1969 yılında dönemin 3 efsane Rus müzisyenini, Oistrakh, Rostropovich ve Richter’i, dönemin en popüler şefi Karajan ve muhtemelen en iyi orkestrası Berlin Filarmoni Orkestrası ile bir araya getiren kayıt, tercihlerimizde hâlâ ilk sırada. Schneiderhan, Fournier ve Anda’nın Fricsay’la 1960 yılında yaptıkları kayıtta ise üç büyük müzisyeni neredeyse bir oda müziği eseri icra ediyormuşlarcasına dinliyoruz!.. Koleksiyonumuza ilk giren ve uzun yıllar boyunca en çok dinlediğimiz bu albüme özel bir duygusal bağlılığımız da bulunuyor.

III. Piyano Sonatları
Koleksiyonumuzda Beethoven’in 32 piyano sonatının 11 toplu kaydı bulunuyor (Alfabetik sırayla Arrau, Barenboim, Biret, Brendel (Vox), Brendel (Philips, 1992-96), Gilels, Kempff (1951-56), Kempff (1964-65), Nat, Nikolayeva, Schnabel). Bunların yanında Richter’den Rubinstein’a, Solomon’dan Pollini’ye, Gould’dan Schiff’e ve diğerlerine, birçok piyanistin de tekil düzeydeki kayıtları var. Bu toplu kayıtlar arasında tercihlerimiz, Kempff’in iki kaydı ile Schnabel ve Gilels’e gidiyor. Bunlara Arrau ile Brendel’in 1992-1996 kaydı eklenirse, sanıyoruz ki liste tamamlanmış olacaktır. Wilhelm Backhaus’un önemli kaydının ise henüz koleksiyonumuzda bulunmadığını belirtmeden geçemiyoruz.

Biz, tüm piyanistler içinde ikisini “Beethoven’in sesi” olarak niteleriz: Wilhelm Kempff ve Artur Schnabel!.. Bunlardan Kempff, bestecinin 32 piyano sonatını 1950’lerde ve 1960’larda iki defa tümüyle kayda aldı. Kempff’in Alman okulunun ağır ve ciddi karakterinden uzak Beethoven yorumları, diğer bazı piyanistlerin icralarında olduğu gibi anıtsallığıyla değil, lirizmiyle belirginleşiyor. Sanatçının iki kaydı arasında ise 1950’li yıllarda yaptıklarını, gene Kempff’in konçerto kayıtlarında olduğu gibi daha spontan, sıcak ve duygusal açıdan yoğun buluyoruz.

Artur Schnabel’e gelince; sanatçının Beethoven'in özellikle geç dönem piyano sonatlarında ulaşmış olduğu derinliği başka hiçbir piyanistin yakalayamadığını söylemek, kesinlikle abartı sayılmamalıdır. Üstelik Schnabel'in teknik olarak bu eseri icra eden diğer piyanistler kadar kusursuz olmadığını da belirtmeliyiz. Teknik zaaflarına rağmen, Schnabel'in Beethoven'in ses ve onun arkasındaki duygu ve düşünce dünyasına egemenliği, belki de başka hiç bir piyanistle karşılaştırılamayacak kadar derindir. Bu kayıtlar, eserlerin en iyi icraları arasında olduğu kadar, kuşkusuz tüm müzik tarihinin en önemli kayıtları arasında da yer alıyorlar. Ünlü İngiliz müzik dergisi Gramophone da, Schnabel’in bu icralarına müzik tarihinin en önemli 100 kaydı arasında yer vermişti.
Gilels’in 1972 yılında Deutsche Grammophon için başladığı ve 32 sonatın tümünü içeren kayıt projesi ise, acıdır ki sanatçının vakitsiz ölümüyle eksik kalmıştı. Gilels öldüğünde, 27 sonatın kayıtları yapılmış ve diğer 5 sonatın kaydı için de tüm hazırlıklar tamamlanmıştı. Deutsche Grammophon bu 27 sonat kaydını, 9 CD’lik bir set içerisinde topladı. Tüm içtenliğimizle “bir müzik abidesi” olarak nitelendireceğimiz bu set, emsalsiz bir Beethoven yorumcusunun emsalsiz icralarını içeriyor.
İngiliz piyanist Solomon’un gene Gramophone dergisi tarafından müzik tarihinin en önemli 100 kaydı arasında yer verilen “son sonatlar” kaydına da listemizde mutlulukla yer veriyoruz.

IV. Oda Müziği Eserleri
Yaylı Çalgılar Dörtlüleri
Beethoven’in 16 yaylı çalgılar dörtlüsü, kanımızca sadece tüm müzikal yaratının zirvesinde durmakla yetinmiyor, bizatihi bu zirveyi oluştup, tanımlıyor. Koleksiyonumuzda bu emsalsiz eserlerin 11 toplu kaydı bulunuyor (Alfabetik sırayla Alban Berg, Amadeus, Budapeşte, Cleveland, Emerson, Guarneri, İtalyan, Juillard, Takács, Talich, Végh). Bunların dışında Smetana Dörtlüsü’nden Janacek Dörtlüsü’ne, Lindsay’lere ve diğerlerine, müzik tarihinin birçok önemli topluluğunun da grup ya da tekil olarak kayıtları mevcut. Bu toplulukların hemen hepsi dinleyiciye bir yaşam boyu mutluluk verebilecek kalitedeler. Biz bu kayıtlar içerisinde büyük Macar müzisyen ve kemancı Sandor Végh’in şaşmaz damgasını taşıyan zarif ve ince icraları içeren toplu kaydı öncelikle tercih ediyoruz. Végh Dörtlüsü’nün teknik olarak örneğin Alban Berg Dörtlüsü’nün ve diğerlerinin kusursuzluğuna sahip olmadığı bir gerçektir; ama bu eserlerin düşünsel ve ruhsal dünyasına, özellikle de son kuartetlerde bu kadar derinlemesine nüfuz eden bir başka topluluk yoktur diye düşünüyoruz. İkinci tercihimiz ise İtalyan Dörtlüsü oluyor, ki Gramophone dergisi bu icralara da müzik tarihinin en önemli 100 kaydı arasında yer vermişti. İtalyan Dörtlüsü’ne, bu eserleri ilk ve aynı zamanda en çok dinlediğimiz topluluk olması ve zaman içerisinde oluşan alışkanlığımız nedeniyle, duygusal bir bağlılığımız da var!..

Yaylı Çalgılar Üçlüleri
Koleksiyonumuzda bestecinin yaylı çalgılar üçlülerinin 3 toplu kaydı bulunuyor. Bunlardan ikisi Rostropovich’e ait. Sanatçının kemancı Anne-Sophie Mutter ve viyolacı Bruno Giuranna ile olan kaydı yanında, kemancı Leonid Kogan ve viyolacı Rudolf Barshai ile birlikte yaptıkları tarihî bir 1960 yılı canlı kaydı da bulunuyor… Bu efsanevî üçlünün kayıtları mutlaka dinlenmeli ama Grumiaux Üçlüsü’nün kayıtları ilk tercihimiz olma özelliğini hâlâ koruyor.

Piyanolu Üçlüler
Koleksiyonumuzda piyanolu üçlülerin de çok sayıda kaydı bulunuyor. Bizim açımızdan, bunlar arasında Beaux Arts Trio’nun 1965 yılı kayıtları ile Kempff, Szeryng ve Fournier’den oluşan emsalsiz üçlünün kayıtları öne çıkıyor. Viyolonselcilerin piri Casals’ın kemancı Sandor Végh ve piyanistler Kempff ve Horszowski’yle kayıtları ile Oistrakh Üçlüsü’nün kayıtları ise üçlülerin tamamını kapsamamakla birlikte, bu büyük müzisyenlerin damgasını taşıdıkları için önemli. Genç Barenboim–Zukerman-du Pre’nin kayıtlarını ise tüm spontanlığına karşın, diğerlerine öncelikle öneremiyoruz.

Keman Sonatları
Koleksiyonumuzda, Beethoven’in 10 keman-piyano sonatının 10 toplu kaydı bulunuyor (Alfabetik sırayla Dumay-Pires, Grumiaux-Haskil, Kremer-Argerich, Mutter-Orkis, Menuhin-Kempff, Menuhin-Kentner, Oistrakh-Oborin, Perlman-Ashkenazy, Suk-Panenka, Schneiderhan-Kempff). Bunlar dışında, çok sayıda sanatçının tekil düzeyde kayıtları da var. Bestecinin diğer eserlerinde olduğu gibi bu kayıtların neredeyse tamamı kaliteli ve sanatçı tercihine göre hepsi de edinilip dinlenebilir. Bu kayıtlar arasında benim ilk tercihim ise hiç şüphesiz Arthur Grumiaux’nun Clara Haskil’le yaptığı ve artık klasikleşmiş toplu kayıtlara gidiyor. Buna lirik ve coşkulu Oistrakh-Oborin kayıtları ile spontan ve canlı Perlman-Ashkenazy kayıtlarını eklemekten de mutluluk duyuyoruz. Oistrakh’ın Richter’le ve Richter’in kemancı Oleg Kagan ile yaptığı tekil kayıtlar da vazgeçemediklerimiz arasında…

Viyolonsel Sonatları
Koleksiyonumuzda, bestecinin viyolonsel için 5 sonatını ve büyük bölümü itibariyle de bu enstrüman için bestelediği diğer eserlerini içeren 10 toplu kayıt bulunuyor (Alfabetik sırayla Adrian Brendel-Alfred Brendel (baba-oğul), Casals-Horszowski/Kempff, Chuchro-Panenka, Fournier-Gulda, Fournier-Kempff, Perenyi-Andras Schiff, du Pre-Barenboim, Rostropovich-Richter, Heinrich Schiff-Felner, Tortelier-Heidsieck). Okuyucularımız, sanatçı tercihlerine göre, bu kayıtlardan herhangi biriyle mutlu olabilirler. Biz, her biri bu eserleri sevenleri tatmin edebilecek müzikal kalitede olan bu kayıtlar arasından, iki büyük Rus müzisyenin, Mstislav Rostropovich ile Sviatoslav Richter’in 1960’lı yılların başında yaptıkları kayıtları tercih ediyoruz. Bu seçkin ve zamanın sınavını başarıyla geçmiş olan kayıtlar, iki müzisyen arasındaki özel etkileşim ve ifade yoğunluğu ile dikkati çekiyorlar.

V. Vokal Eserler
Missa Solemnis
Koleksiyonumuzda, Beethoven’in yanı sıra, tüm koral repertuarın başeserlerinden biri olan Missa Solemnis’in Klemperer’den Gardiner’e, Herreweghe’den diğerlerine toplam 11 kaydı bulunuyor… Bu kayıtları solistler ve orkestral icra yanında, bu eserde özellikle önemli olan koro açısından da değerlendirdiğimizde, iki kayıt ön plana çıkıyor. Beethoven ustası Klemperer’in usta işi ve kanımızca her koleksiyonda bulunması gereken kaydında, bestecinin senfonilerindeki başarısını tekrarlayan Philharmonia Orkestrası yanında, Philharmonia Korosu’nun başarılı icrası da dikkatleri çekiyor. Bunun yanına, dönem çalgılarıyla yapılmış bir kayıt koymamız gerekirse, bu da John Eliot Gardiner’in kaydı olurdu ve bu kayıtta da Monteverdi Korosu’nun başarılı icrası göz doldurucu!..

Liedler
Örneğin Schubert gibi bir “lied bestecisi” olarak nitelenemeyecek olmakla ve bu alandaki eserleri çok fazla olmamakla birlikte, Beethoven’i bir lied bestecisi olarak da göz ardı etmemek gerek. Ancak, bestecinin liedlerinin kataloglardaki ve buna bağlı olarak koleksiyonumuzdaki kayıtları çok fazla değil. Buna karşın, Peter Schreier ile Fritz Wunderlich’in kayıtları, insana “Bunların dışında çok fazla kayda da ihtiyaç yok aslında” dedirtecek kalitede!..

Fidelio
Koleksiyonumuzda bestecinin tek operası olan Fidelio’nun; Klemperer’den Harnoncourt’a, Masur’dan Böhm’e 10 farklı kaydı bulunuyor. Biz bu kayıtlar arasında, Gramophone dergisinin müzik tarihinin en önemli 100 kaydı arasında yer verdiği Klemperer kaydını tercih ediyoruz. Fidelio, Andante’nin elinizde tutmakta olduğunuz sayısında yer alan bir başka yazıda Ayşe Öktem tarafından kapsamlı biçimde değerlendirildiği için, burada ayrıntıya girmiyor ve sizi o yazıya yönlendirmekle yetiniyoruz.
Değerli Andante okurları, Beethoven’in değişik türlerdeki eserlerini, kişisel koleksiyonumuzdaki kayıtları esas alarak değerlendirmeye çalıştığımız bu yazının zevkli bir hazırlık süreci oldu!.. Bu süreç, Beethoven’in eserlerini içeren kayıtları tekrar gözden geçirmek, bazı eksiklikleri saptayıp, koleksiyonumuza yeni birkaç kayıt daha katmak, eserlerin bir bölümünü tekrar dinlemek, bugüne kadar yeterince dinleme olanağını bulamadığımız bazı eserleri daha yakından tanımaya çalışmak için gerçekten güzel bir vesile oldu. Ümit ediyorum ki, yazımız sizlere de faydalı olur ve benim hazırlık sürecindeki deneyimimi yaşamanız için kuvvetli bir teşvik ve tahrik oluşturur!.. İyi dinlemeler dileğiyle!..


Meraklısı için Beethoven kayıtları
Burada, Beethoven’in eserlerinden tercih ettiğimiz kayıtları topluca ve künyeleriyle birlikte sunuyoruz. Kayıt tarihleri parantez içerisinde verilmektedir.

I. Senfoniler
• EMI 4042752 (10 CD) / Senfoniler ve Uvertürler / Philharmonia O. - Yeni Philharmonia O. – Klemperer (Senfoniler: 1955-1959, Uvertürler: 1957-1963).
•Deutsche Grammophon 4630882 (5 CD) / Berlin Filarmoni O. – Karajan (1961-1962).
•Deutsche Grammophon 4791106 / Senfoniler, No. 5 & 7 / Viyana Filarmoni O. – Carlos Kleiber (1974-1976).
•Deutsche Grammophon 4474332 / Senfoni, No. 6 / Viyana Filarmoni O. – Karl Böhm (+ Schubert: Bitmemiş Senfoni) (1971).
•Naxos 8111060 / Senfoni, No. 9 / Schwarzkopf - Höngen - Hopf - Edelmann - Bayreuth Festival K. ve O. – Furtwängler (1951).
II. Konçertolar
Piyano Konçertoları
•Deutsche Grammophon 4357442 (3 CD) / Wilhelm Kempff – Berlin Filarmoni O. – van Kempen (1953).
•Deutsche Grammophon 4272372 (3 CD) / Wilhelm Kempff - Berlin Filarmoni O. – Leitner (1962-1964).
Keman Konçertosu
•Regis RRC1329 / Oistrakh - Fransız Ulusal Radyo Orkestrası - Cluytens (+ Mozart: Keman Konçertosu, No. 3) (1958).
•EMI 0851772 / Perlman – Philharmonia O. – Giulini (+ Mendelssohn: Keman Konçertosu) (1980).
Üçlü Konçerto
•EMI 6787052 / Oistrakh – Rostropovich – Richter - Berlin Filarmoni O. – Karajan
(+ Brahms: İkili Konçerto) (1969).
•Deutsche Grammophon 4775341 / Schneiderhan – Fournier – Anda – Berlin Radyo Senfoni O. – Fricsay (+ Brahms: İkili Konçerto) (1960).
III. Piyano Sonatları
•Deutsche Grammophon 4479662 (8 CD) / Wilhelm Kempff (1951-1956).
•Deutsche Grammophon 4777958 (8 CD) / Wilhelm Kempff (1964-1965).
•EMI 7637652 (8 CD) / Artur Schnabel (1932-1935).
•Deutsche Grammophon 4776360 (9 CD) / Emil Gilels (1972-1985).
•Decca 4783694 (12 CD) / Claudio Arrau (1962-1966).
•EMI 7647082 (2 CD) / No. 27-32 / Solomon (1951-1956).
IV. Oda Müziği Eserleri
Yaylı Çalgılar Dörtlüleri
•Naïve V4871 (8CD) / Végh Dörtlüsü (1972-1974).
•Philips 4540622 (10 CD) / İtalyan Dörtlüsü (1967-1975).
Yaylı Çalgılar Üçlüleri
•Philips 456317-2 (2 CD) / Grumiaux Trio (1967-1968).
•Supraphon SU40522 / Kogan – Barshai – Rostropovich (1960).
Piyanolu Üçlüler
•Philips 4389482 (3 CD) / Beaux Arts Trio (1965).
•Deutsche Grammophon 4537512 (5 CD) / Kempff – Szeryng – Fournier (1969-1970).
Keman Sonatları
•Decca 4758460 (3 CD) / Grumiaux - Haskil (1956-1957).
•Philips 4684062 (4 CD) / Oistrakh - Oborin (1962).
•Decca 4214532 (4 CD) / Perlman - Ashkenazy (1973-1975).
Viyolonsel Sonatları
•Philips 4425652 (2 CD) / Rostropovich - Richter (1961-1963).
V. Vokal Eserler
Missa Solemnis
•EMI 5675462 / Söderström – Hoffgen – Kmennt - Talvela, Yeni Philharmonia K. ve O. – Klemperer (1965).
•Deutsche Grammophon 4297792 / Margiono - Robbin - Kendall - Miles - Monteverdi
K. - Orchestre Révolutionnaire et Romantique – Gardiner (1989).
Liedler
•Berlin Classics 0090672BC (3 CD) / Peter Schreier (Tenor) - Walter Olbertz (Piyano) (1968-1970).
Fidelio
•EMI 9667032 (2 CD) / Ludwig – Frick – Vicker - Berry - Hallstein, Philharmonia O. ve K. – Klemperer (1962).


Fotoğraf: classicfm

Yorumlar (0)

 
İsim: 
Soyisim: 
Eposta: 
Yorum: 
 
SBF Blog Hakkında
Bu kişisel blog platformunda Siyasal Bilgiler Fakültesi öğretim elemanlarının yayınladıkları görüş ve yazılar için hakem ya da editör süreci söz konusu değildir. Yazılar ve kullanılan fotoğraflar blog yazarlarının kişisel sorumluluğundadır.
Arama
Kelime:
Başlık:
Yazar:
 
Kategoriler
Avrupa Birliği
Kent ve Çevre
Müzik
 © 2017, Siyasal Bilgiler Fakültesi